Kabinet verhoogt onbelaste kilometervergoeding. Welke keuze maak je als werkgever?

De aanhoudend hoge brandstofprijzen raken niet alleen werknemers, maar zetten ook werkgevers voor belangrijke keuzes. Medewerkers ervaren dat de huidige kilometervergoeding de daadwerkelijke reiskosten steeds vaker onvoldoende dekt.

Het kabinet heeft aangekondigd de onbelaste reiskostenvergoeding te willen verhogen van € 0,23 naar € 0,25 per kilometer. Dit biedt extra ruimte om medewerkers financieel tegemoet te komen zonder dat de werkgever extra loonheffingen afdraagt. Werkgevers bepalen zelf of ze de reiskostenvergoeding hierop aanpassen of niet.

In de praktijk maken werkgevers verschillende keuzes binnen hun mobiliteitsbeleid: optimaliseren binnen de fiscale ruimte, (meer) compenseren of sturen op ander reisgedrag. Een combinatie is ook mogelijk. In dit artikel lichten we de verschillende opties toe.

Hoewel de onbelaste kilometervergoeding stijgt van €0,23 naar €0,25 per kilometer, betekent dit niet dat werkgevers de vergoeding per definitie hoeven te verhogen.

In plaats daarvan kan ervoor worden gekozen om de bestaande reiskostenregeling ongewijzigd te laten en de extra fiscale ruimte anders in te zetten, bijvoorbeeld via een bruto/netto uitruil. Medewerkers kunnen hierbij (een deel van) hun brutoloon inruilen voor een netto vergoeding binnen de beschikbare fiscale ruimte.

Op deze manier wordt optimaal gebruikgemaakt van de verruimde fiscale mogelijkheden, zonder dat de totale werkgeverslasten stijgen. Voor medewerkers kan dit alsnog leiden tot een hoger netto voordeel, terwijl het mobiliteitsbudget beheersbaar blijft.

Een directe beleidsreactie is het verhogen van de kilometervergoeding binnen een reiskostenregeling. Werkgevers staan vrij om te bepalen welke regeling ze voor hun medewerkers hanteren en welke vergoeding ze toepassen om hun medewerkers tegemoet te komen.

Tegelijkertijd leidt een hogere vergoeding tot structureel hogere mobiliteitskosten voor de werkgever, zeker in organisaties met veel automobiliteit. Werkgevers zoeken daarom naar alternatieven om kosten beheersbaar te houden met behoud van aantrekkelijke arbeidsvoorwaarden.

Uit onderzoek van AWVN blijkt dat 87% van de werkgevers geen generieke verhoging doorvoert ter compensatie voor de hoge brandstofprijzen, maar kiest voor gerichte compensatie. Die compensatie richt zich vooral op functies waarbij reizen met de auto noodzakelijk is (rollen met veel zakelijke kilometers).

Werkgevers geven daarnaast aan alternatieven te verkennen, zoals differentiatie van vergoedingen per vervoersmiddel, het inzetten van mobiliteitsbudgetten of het stimuleren van hybride werken. Daarmee verschuift de focus van simpelweg “meer vergoeden” naar gericht en beheerst compenseren (Bron: AWVN, 2026). Denk bijvoorbeeld aan een hogere fietsvergoeding, die fiscaal aantrekkelijk kan worden ingericht via de vrije ruimte binnen de werkkostenregeling.

Naast beleidsaanpassingen groeit de aandacht voor slimmer gebruik van bestaande mobiliteitsregelingen. In veel organisaties wordt openbaar vervoer al volledig vergoed en is de fietsvergoeding gelijk aan of hoger dan die voor de auto. Toch blijven deze opties vaak onderbenut.

Werkgevers kunnen daarom inzetten op gedragsverandering zonder direct vergoedingen te verhogen. Door actief te communiceren en stimuleren, en drempels weg te nemen - bijvoorbeeld via het verschaffen van een mobiliteitskaart of aanbieden van een leasefietsregeling - wordt overstappen aantrekkelijker. Ook het stimuleren van carpoolen via een app kan bijdragen aan efficiënter reisgedrag.

Voor medewerkers kan anders reizen zo leiden tot lagere reiskosten, en werkgevers dragen bij aan duurzaamheid dankzij vitalere medewerkers en een lagere CO2-uitstoot: win-win!

De aanhoudend hoge brandstofprijzen stellen HR voor concrete vragen: verhogen we de vergoeding of houden we de kosten beheersbaar? Compenseer je iedereen gelijk of maak je onderscheid tussen functies en reisbehoeften? En hoe blijf je aantrekkelijk als werkgever zonder elke prijsschommeling direct te vertalen naar structureel hogere lasten?

Deze dilemma’s vragen om meer dan losse ingrepen. HR staat voor de opgave om mobiliteitsafspraken structureel af te stemmen op organisatiedoelen, zoals betaalbaarheid, eerlijke arbeidsvoorwaarden, medewerkerstevredenheid en duurzaamheid. Digitale mobiliteitsplatformen ondersteunen daarbij door flexibiliteit te bieden in beleid, inzicht te geven in gebruik en kosten, en HR in staat te stellen gericht en onderbouwd bij te sturen.

Met het platform van Mobility Concept kunnen organisaties mobiliteit centraal en flexibel organiseren. Zo wordt het onder andere mogelijk om:

• vergoedingen eenvoudig (tijdelijk) aan te passen en fiscale optimalisatie zoals bruto/netto uitruil te faciliteren
• te differentiëren tussen medewerkersgroepen of functies
• openbaar vervoer en mobiliteitskaarten te faciliteren
• hogere fietsvergoedingen of leasefietsregelingen aan te bieden
• carpoolen te stimuleren en te ondersteunen via de app
• realtime inzicht te krijgen in mobiliteitsgebruik en -kosten, om gericht bij te sturen

Benieuwd hoe jouw organisatie met een mobiliteitsplatform grip kan krijgen op stijgende reiskosten en tegelijk gedrag en vergoedingen slimmer kan sturen? Neem gerust contact met ons op.